Heren 3 Forza uit

Vrijdagavond, ergens tussen 19.30 en 20.00 uur. Langzaam maar zeker groeit er een clubje van een tiental personen bij de Pathmoshal. Een voor ons ongebruikelijk tijdstip om te verzamelen. Maar vanavond om 21.00 uur staat de uitwedstrijd in Laren op het programma. Forza is de tegenstander, en voor wat het waard is, volgens de NEVOBO prognose kunnen we maar net zo goed thuis blijven, 4-0. Forza heeft er inmiddels 3 wedstrijden op zitten en daarin zijn 6 punten verzameld. 1 van die punten was tegen Avanti, u weet wel Heren 3 – Avanti Thuis.... De overige drie sets gingen nipt verloren, dus ja, het zou een zware pot worden.

Vooraf

Afgelopen maandag op de training speelde een deel van de songtekst van Labi Siffre door mijn hoofd, So strong

When they insist we're just not good enough
Well we know better
Just look him in his eyes and say
We're gonna do it anyway
We're gonna do it anyway

De context van dit lied is dus wel totaal anders, maar wij roeien gewoon tegen de stroom in. Vol vertrouwen dat we het, hoe dan ook, voor elkaar gaan krijgen dit jaar. Tijdens de kortste nabespreking van de wedstrijd kwam dit er ook wel uit. We geloven er in met zijn allen.

Wanneer iedereen er is (Luuk ontbreekt vanwege een trip naar Londen) stappen we in en vertrekken we richting Laren. De reis verliep, ondanks een kilometer of wat wegwerkzaamheden, voorspoedig. Even waren er wat parkeerproblemen. Niet dat er te weinig ruimte was, maar we pakten gewoon een afslag te vroeg. Gelukkig stonden de palen die zouden moeten verhinderen dat een auto doorrijdt dusdanig ver uit elkaar dat ze hun doel voorbij schoten. Dus keren op het plein, en tussen twee andere paaltjes door naar de parkeerplaats.

We waren verrast door de accommodatie. Soms lijkt het wel "hoe groter de stad hoe slechter de accommodaties zijn". Enfin, een aangename accommodatie. Vanuit de de kantine konden de toeschouwers op de velden kijken, ergo, de kantine was de tribune met goed overzicht. Als extraatje kregen we bij aankomst direct een waardebon voor 15 bitterballen na de wedstrijd. Een voor ons nog niet eerder vertoonde geste, Forza hartelijk dank voor deze ontvangst.

De wedstrijd

Vandaag moesten we proberen de slachtpartij van een week eerder weg spelen. Tijdens de trainingen wat dingetjes aangestipt voor wat betreft de verdediging in de rally. En die moeten vandaag getoond worden in de wedstrijd. Maar zoals vaker, we hebben nog even nodig om de oefeningen in de praktijk om te zetten. Natuurlijk, er was vooruitgang, maar nog niet van dien aard dat we ineens met gemak winnen. Onze jongens werkte hard, maar ondanks een time-out van onze kant (15-11) trok Forza de eerste set naar zich toe met 25-16.

De tweede set verliep ronduit dramatisch, dusdanig dat de coach aangaf "als jullie niet volleyballen hoef ik niet te coachen". Dat leek toch wel wat te helpen. Waar we met 19-3 achter stonden trokken we een tussensprint. Eentje die de tegenstander tot 2 time-outs dwongen. Maar de sprint werd te laat ingezet. Ook deze set moesten we aan Forza laten met 25-20.

De derde set begon ook wat stroef, maar toch wat eerder kwamen we weer wat beter in ons spel. We bleven wel achter de feiten aan lopen door de stroeve start, maar het gat bleef overbrugbaar. Tot dat moment wat een echte domper op de avond zou zetten. Na een blok bleef Steff kreunend op de grond liggen. Niet dat het gekreun door de hele zaal was te horen, maar niets voor hem. Tijdens het landen was hij op de voet van een medespeler geland. (na een nachtelijk bezoek aan de huisartsenpost was de conclusie gescheurde enkelbanden). Overigens ook hier weer hulde aan Forza, een seintje vanaf het veld naar boven en er kwam al iemand met een coolpack naar beneden.

De trainer coach liep even mee om Steff richting kleedkamer. Toen het coolpack er was kwam hij terug de zaal in, Steff in gezelschap van Daniël in de kleedkamer achterlatend. Inmiddels was de achterstand licht opgelopen. Bij 20-15 kwam hij de zaal weer in, bij 22-15 vroeg hij een time-out aan. Hoe vervelend de situatie met Steff ook is, de wedstrijd gaat door. Maar deze opmerking werkte niet, met 25-16 ging de 3e set naar Forza.

De 4e set was bij vlagen wel prima, maar eindigde in 25-13.

Conclusie

Over het geheel genomen hebben we best een prima wedstrijd neer gezet. Wellicht dat we onszelf wel wat te kort hebben gedaan, met name de 2e set, als we zien dat we van 19-3 tot 25-20 komen.... Maar zoals gezegd, het grootste verlies was het uitvallen van Steff met een gescheurde enkelband. Geen idee hoe lang staat voor herstel, maar voorlopig moeten we het zonder hem doen, en dat is iets wat we als team zeer betreuren. Steff vanaf deze plek een voorspoedig herstel gewenst.

Onze 5e wedstrijd, onze 5e nederlaag, ons 5e verslag naar de grens van ons kunnen en voor de 5e keer de conclusie dat er nog steeds groei en vooruitgang inzit. En omdat Steff met dit rugnummer speelt: