Ook meisjes C door in Open Club

De meiden hebben hard
en goed gewerkt. Het team bestaat uit Susanne, Dymfy en Eefje op
buiten, Daphne, Esmee en Michelle op midden, Allison als diagonaal en Karlijn
en Fleur als spelverdeler. De insteek was voor dit toernooi het hoogst haalbare
te halen. Helaas hebben daardoor drie meiden weinig of niets gespeeld. Echter
zijn de wisselspelers even belangrijk zo niet belangrijker. Zij moeten er staan
als het niet goed gaat met de basis en zijn belangrijk in het aanmoedigen. Het
team speelde dit toernooi voor het eerst in 5-1 systeem waar we hard aan
gewerkt hebben op de trainingen. Leuk was het te zien dat dit op de toernooidag
zelf allemaal eruit kwam.

De basis van de dag was Eefje en Dymfy op buiten,
Allison op dia en Fleur als spelverdeler, het midden bestond uit
Michelle en Esmee. Het systeem liep heel goed met 5-1 terwijl iedereen
daar zo zenuwachtig over was.
 
Hierna volgt een impressie van de wedstrijden:
De eerste wedstrijd was Apollo (ingecalculeerd als verlies, maar mogelijk in
staat tot een stuntje.) De tweede set ging beter dan de eerste maar helaas
beide sets verloren enwel met 25-16 en 25-21. Al met al een leuke wedstrijd om
te beginnen en we moesten hierna zeker niet de hoop laten varen, want dit was
op papier ver uit de sterkste tegenstander uit onze poule.
 
Na 1 uur vrij hadden we daarna achtereenvolgens eerst Devolco ’88 en
Boemerang. Bij Devolco hadden we een heel goede servicedruk. Devolco
kwam niet aan het spelen en wij wonnen met 25-9 en 25-15 (je merkte dat de
tweede set de concentratie minder werd na de relatief makkelijke winst in de
eerste set.) De wedstrijd tegen Boemerang kwam er meteen achteraan en
het team leek toch iets vermoeid en daardoor minder geconcentreerd. De
servicedruk was iets minder dan tegen Devolco maar we wonnen deze
wedstrijd toch heel goed met 25-20 en 25-15.
 
Daarna volgde na een rust van weer een uur de laatste poulewedstrijd tegen
Tornado. Tussen ons zou de beslissing moeten vallen wie tweede of derde in de
poule werd.
Het team was gebrand en begon sterk. Tornado bleek echter vechtersbazen. Wij
wonnen de eerste set wel met 25-17. Daarna de tweede set. Begonnen met een
achterstand. Maar we zijn goed teruggekomen. Helaas op het
laatst niet voldoende om die set naar ons toe te trekken. Mede omdat wij
aan de kant van het publiek stonden en de supporters van Tornado nog even ging
aanmoedigen. Hierdoor leek het team toch aan het eind iets van slag. We
verloren die tweede set met 25-20. Nu hadden we dus gelijk gespeeld en was
dus de vraag wat dit zou inhouden voor de einduitslag. Tweede en
rechtstreeks geplaatst of toch derde en wachten tot 17.10 en de kruisfinale
spelen.
 
Tornado moest echter nog hun laatste poulewedstrijd spelen tegen
Boemerang. Als zij die zouden winnen, zouden wij dus gelijk eindigen in de
poule qua punten. Bij navraag bij de wedstrijdleiding bleek dat bij gelijk
eindigende teams (qua punten), de onderlinge wedstrijd beslissend is. Dit hield
dus in dat, ook al zou Tornado de laatste wedstrijd winnen, wij dus met drie
punten (die wij net iets “dikker” hadden gewonnen in de eerste set
van de onderlinge wedstrijd) net tweede waren geworden. Dat was dus in elk
geval al zeker volgens de wedstrijdleiding en we mochten dus rechtstreeks door
naar de halve finale en dus al naar huis. Achteraf bleek Tornado ook nog gelijk
te hebben gespeeld tegen Boemerang waardoor wij op puntentotaal al
tweede waren en niet op basis van de onderlinge wedstrijd. Dus
duidelijk door naar de halve finale.
 
Het team steeg lopende de dag boven zichzelf uit en leuk was het te zien dat
het systeem goed liep, de servicedruk goed was en we veel verdedigenden en de
pass onder controle hadden.
 
Op de terugweg hebben we als team dan ook van een welverdiende maaltijd bij de
Mac genoten. En de dag nog eens nabeleefd met elkaar. Al met al was het
sportief gezien een geslaagde dag. Hopelijk heeft toch iedereen een voldaan
gevoel overgehouden aan dit toernooi, want we hebben het met z’n allen gedaan!
 
Gr. Irene