Peper en zout (jullie begrijpen later waarom deze titel)

Op 23 oktober hadden wij als dames 2 onze
vijfde wedstrijd van dit seizoen alweer. Van de eerste wedstrijd heb je op deze
site al een wedstrijdverslag kunnen lezen.
 
Toelichting van
laatste wedstrijden

Voordat
ik naar deze vijfde wedstrijd toe ga zal ik eerst even kort de tweede, derde en
vierde wedstrijd toelichten. Deze speelden we tegen Dynamo D4, Tornado D3 en
Flevoll D1. De wedstrijd thuis tegen Dynamo D4 hebben wij met 3-1 gewonnen met
de setstanden 25-14, 25-20, 22-25 en 25-15. De wedstrijd tegen Tornado moesten
we uit. Deze wedstrijd hebben we gewonnen met 1-3 met de setstanden 20-25,
25-16, 18-25 en 21-25. De vorige wedstrijd was thuis tegen Flevoll D1. Deze
wonnen we met 3-1 met de setstanden 25-19, 25-22, 25-19 en helaas het
bonuspuntje raakten we kwijt met de stand 20-25. In deze wedstrijden was een
van onze buitens en aanvoerder Lauri geblesseerd aan de knie. Ze moest hiermee
rust houden. Gelukkig hadden we haar deze wedstrijden wat betreft de
overwinningen dan ook niet nodig (de andere twee buitens deden uitstekend werk)
en kon zij de rust pakken.
 
Op
weg naar onze doelstelling

Kortgezegd
houdt bovenstaande in dat wij na vier wedstrijden 1ste staan en de tegenstander
van vandaag staat derde. Niet dat deze stand al heel veel zegt na een paar
wedstrijden, maar het vermoeden doet denken dat dit wel eens een pittige
tegenstander kon worden. En met de ervaren spelers die Webton Hengelo heeft,
waren ze dat zeker. Ook konden we deze wedstrijd weer beschikken over Lauri.
Op het
moment dat wij de zaal inkwamen bleek, dat van de twee velden waarop wij
halfcourt zouden spelen er nog maar net 1 klaar was. Dus dat betekent inlopen
op een veld over dwars en wachten tot de andere wedstrijd afgelopen was.
Hierdoor waren wij al lang en breed warm ingespeeld toen het veld eindelijk
omgebouwd kon worden. Opdracht van onze trainer/coach om iets minder vol te
gaan met inspelen totdat alles klaar is, om dan nog even te knallen voor het
inslaan. Zo gezegd, zo gedaan. Van water pakken tot hele hoge ballen spelen,
iedereen in ons team had een eigen manier om de tijd te “doden”. Vervolgens
bleken de deksels van de gaten nog moeilijk te openen, waardoor het ombouwen
ietwat langer duurde dan normaal. 

Wedstrijd
Webton Hengelo-Twente D2 

Uiteindelijk
konden we dan toch beginnen met het inslaan en serveren en de wedstrijd. Vol
goede moed begonnen we met eerst nog even twee mini’s van de week. Waarvan er
een vanwege haar lengte meer een A-meisje leek. De mini’s hadden er in elk
geval zin in want beide rallys duurden vrij lang (tenminste als ik kijk naar
hoe dit bij onze vereniging gaat). Ondanks onze goede moed kwamen we niet goed
van de grond in de eerste en tweede set. De passing liep niet zoals we gewend
waren, set-ups lagen niet altijd even lekker en de aanvallers scoorden niet
voldoende. Kortom het was het net even niet. En waar dat nou aan lag? De
zenuwen vanwege de stand van beide teams, of de bal waar we nog niet voldoende
mee trainen, of het rare/verlate beginnen? Aan het publiek lag het in elk geval
niet, want deze waren weer grote getale meegereisd en probeerden met man en
macht het team op te beuren. De eerste set werd 25-20 en de tweede set verloren
we zelfs met 25-17. Dat wij ons als jong team (de gemiddelde leeftijd volgt
verderop in dit verslag) ons niet uit het veld laten slaan, hebben we vanaf de
derde set echter laten zien. Vol enthousiasme en herwonnen moed begonnen we met
onze rug naar ons publiek aan de derde set. De passing begon te lopen, de set
ups kwamen goed aan en onze aanvallers begonnen ook weer te scoren zoals we de
vorige wedstrijden lieten zien. Ook in de verdediging gingen we voor elke bal
waardoor wij zelf het initiatief behielden. Deze set wonnen wij met 23-25. Na
deze gewonnen set hadden we de winning mood en gingen lekker verder in de
vierde set. De rallys duurden lang omdat Webton Hengelo verdedigend heel veel
ballen had. Niettemin pakten we punt na punt en de stemming werd alleen maar
beter. We vielen elkaar na elke rally vermoeid maar gedreven in de armen om te
yellen. De vierde set was met 12-25 een feit en we konden ons opmaken voor een
spannende vijfde set. Wij hadden van 2-0 achter al 2-2 behaald dus nu roken we
een winst. Het meegereisde publiek (Hengelo is een hele wereldreis) ging nog
eenmaal op de banken staan en moedigden ons goed aan. Tot 11-11 kwamen we in
deze vijfde set. Vanaf dat moment hebben we de set en de overwinning
doorgedrukt en wonnen de laatste set dus met 11-15. We vierden de overwinning
alsof het om het kampioenschap ging! Het was een zeer sterke wedstrijd van ons
als team. Bij deze willen wij al het eigen publiek bedanken voor de mentale en
woordelijke ondersteuning.

De Fusting
Omdat
wij om 17.00 uur moesten spelen en wij van tevoren al vermoedden dat we na de
wedstrijd honger zouden hebben, hadden we afgesproken om na de tijd te gaan
eten bij De Fusting aan de Hengelosestraat om vervolgens de wedstrijddag af te
sluiten in de stad met een drankje en/of dansje. De reservering van 20.00 uur
zouden we niet meer kunnen redden met douchen en het gebruikelijke optutten
voor het uitgaan. Dus er werd even een belletje gepleegd en de reservering werd
iets verlaat. Vervolgens togen we naar de kleedkamer en begon het optutten. Het
was heel erg leuk om te zien dat iedereen opeens nette kleren aanhad en niet
voor sommigen de gebruikelijk trainingsbroek.
Helaas
konden Lauri en marieke niet mee eten en verder nog de stad. Dus gingen we met
9 spelers en Annet (coach) naar De Fusting. Ook Carla, onze meetrainster en oud
teamgenoot van vorig jaar, niet mee.
Rond
20.15 uur verschenen de eerste spelers langzaam bij De Fusting. Ze hadden ons,
zeer wijselijk, een apart zaaltje in het restaurant gegeven. We waren
natuurlijk na zo’n wedstrijd euforisch en behoorlijk druk. Nadat iedereen een
eerste drankje had en wij de bestelling geplaatst hadden kwamen er natuurlijk
al heel wat onderwerpen over tafel. Zo werd er gesproken over enige
onduidelijkheden in het veld. Om dit even voor iedereen te visualiseren was
Lauri het zoutpotje en Silke het peperpotje. Of was het nu andersom? Ook hebben
we de gemiddelde leeftijd van ons team besproken en gelukkig kan ik vermelden
dat dat exact de leeftijd is zoals ik me voel…. (als oudste in het team). De
gemiddelde leeftijd is dan ook 20,4 jaar (hoe oud ik werkelijk ben, laten we
maar even buiten beschouwing). Daarnaast was het getal van de dag 21. En werd
er gesproken over de invloed van knoflook… (als je daar meer van wilt weten
moet je dat maar aan een van de spelers vragen) Kortom het niveau van de avond
was zeer hoog.
 
Stad
Na De
Fusting hebben de overgebleven spelers (Heel erg flauw dat Annet niet mee wilde
aangezien zij ook nog maar net 20 is geworden) verzamelden bij de Kater in de
stad. Dit duurde bij de een langer dan bij een ander omdat ook hier wederom
even getut moest worden en iedereen met de fiets naar de stad kwam. Na de Kater
gingen Silke en Susanne naar huis. Susanne moest zondag nog naar de
selectietrainingen van de A-jeugd waar zij voor geselecteerd is wat uiteraard
een goede reden is. Susanne nogmaals names het team super dat je geselecteerd
bent. Silke ging met haar vriendje naar huis (uiteraard ook een hele geldige
reden 😉 )
De rest
ging naar Friends om, volgens een nieuw fenomeen voor deze oudste speler,
shotjes te gaan drinken uit een gieter…. Waar gaat dat heen met de jeugd van
tegenwoordig! Maar uiteraard wilde ik geen party drukker zijn dus ging ik braaf
me met de rest. Na twee gieters, of waren het er nu drie, wilden we toch nog
iets actiever worden met dansen enz. Dus maakten we onze weg naar Paddy’s. Hier
kwamen we zo ongeveer de hele vereniging Twente ’05 tegen. Niet tegelijk
overigens. Om ongeveer kwart voor vier hield de oudste speelster het toch maar
voor gezien en bracht meteen Ellen even naar huis (ik was tenslotte de BOB).
Hoe het uitgaan voor de rest (Marlon, Floor, Annelies, Lisette en Esmee) verder
is verlopen mogen jullie bij deze speelsters zelf navragen.

Komende
wedstrijd

De volgende wedstrijd is op 6 november 2010 in de
Pathmoshal om 14.15 uur tegen Devoc. Komt allen kijken want na de 2-3 winst
tegen Hengelo staan we nu 1 punt onder Devoko 2. Wij willen dit natuurlijk wel
weer even goedmaken en hebben er zin in.
Helemaal omdat onze tweede spelverdeelster (tijdelijk teammanager) Lisette
(Alias Sibaldino) weer mag meetrainen. Na haar heftige knieoperatie in de zomer
gaat haar herstel nu voorspoedig waardoor ze al weer mag meedoen (zij het
uiteraard met voorzichtigheid).
 
Graag zien we jullie in de
Pathmoshal op 6 november!