VT2-Training 2e avond

VT2-Training 2e avond

Een kleine maand geleden schreef ik al over de eerste trainingsavond van vt2-training.  Deze keer dus een kort verslag over de tweede avond om u zo een indruk te geven waar trainers in opleiding zoal mee te maken krijgen. En ik kan u verzekeren dat het allemaal nog niet zo simpel is als ik op voorhand dacht....

De tweede trainingsavond

Ook vanavond werden we weer een warm welkom geheten door Henk Goor, onze sympathieke goed geluimde trainer voor deze cursus. Als eerste onderwerp stond vanavond op de rol het PvB. In ons land zijn we dol op afkortingen, en deze afkorting staat voor Proeve van Bekwaamheid. Als iemand voor wie de verhalen van de geschiedenis altijd boeiend zijn geweest, zeg maar een soort van Meesterproef. U weet wel, en ik citeer nu even vanaf Wikepedia: De meesterproef was een werkstuk dat door een ambachtsman werd vervaardigd met het doel als meester lid te kunnen worden van een gilde. Die proeven waren over het algemeen niet makkelijk, en gedurende de vorige avond, maar ook deze avond bekroop mij telkens weer dat gevoel.

Hoe dan ook, niet ontmoedigend, juist prettig om te weten wat de PvB inhoudt, dan heb je in ieder geval een indicatie waar op gelet gaat worden. Alles bij elkaar zo'n dertig punten verdeeld over 4 categorieën, of om het wat minder veel te laten lijken 4 punten, met allemaal kleine aandachtspunten die onder een  bepaald punt vallen.

  • Begeleid de sporters bij trainingen (9 sub-punten)
  • Bereidt zich voor op de trainingen (7 sub-punten)
  • Legt oefeningen uit (7 sub-punten)
  • Voert onderdelen van de trainingen uit (7 sub-punten)

Ach, en als jet het dan zo ziet staan denk je dat valt gelukkig nog wel mee. In meer of mindere mater deed ik dat al tijdens de trainingen, misschien is het alleen even een stukje extra bewustwording, wat dat betreft is de vt2-training een ideaal iets.

Ontwerpen oefening

Een theorie blok waarin we uitleg kregen over hoe een oefening te ontwerpen. En deze kreet moet u dan wel ruim opvatten. Het gaat dan niet om de oefening op zich.  Welke soorten oefeningen zijn er? Waar moet een goede oefening aan voldoen? Welke bewegingsvormen en wat zijn voorwaarden voor die bewegingsvorm? Dat soort vraagstukken dus. Een overweldigend scala, lijkt het te zijn, maar het is goed om te merken dat sommige al gebruikt worden, alleen had ik geen idee dat ze in het jargon zo werden genoemd. Nu moet ik eerlijk toegeven dat voor mij het jargon een lastig iets blijft. Als voorbeeld: Hoeveel stoppers ik in de wedstrijd had. Nu kom ik uit het voetbal, en een stopper is daar wel wat anders als in het volleybal. De vertaling nam hierdoor een korte wijle in beslag. Hoeveel passers? Juist dat dus. Kortom veel vakjargon passeerde de revue, soms snel soms wat minder snel werd dat vertaald. (In de tijd dat ik volleybalde had je een buitenaanvaller, een midaanvaller en een spelverdeler. Tegenwoordig heet die eerste passer/loper. Kortom er is veel veranderd in ruim 20 jaar tijd...

Onderhands spelen

Mooi, tot zover de theorie, over naar de praktijk. De opdracht was simpel, ontwerp een oefening voor de service-pass voor onderhandse opslag, en een voor floater opslag, we mochten dit in tweetallen doen. Simpel zul je zeggen, maar daar kwam dat gevoel toch weer om de hoek kijken... Niet zo heftig als de vorige keer, maar toch iets van "Doe ik het wel goed?". Ik kan niet zeggen of de andere cursisten dat gevoel ook hadden, maar ik kan me dat zo levendig voorstellen. Waar ik wekelijks trainingen geef waar dat gevoel niet aanwezig is, blijkt dat met mede-trainers ineens een stuk lastiger. Ja die kennen natuurlijk ook alle ins en outs van de materie. En aangezien ik pas 1,5 jaar geleden weer in de volleybalwereld terecht ben gekomen loop ik ook op dat punt behoorlijk achter. Gelukkig mocht het in tweetallen, en had ik een mede-cursist die wel raad wist. Dus appeltje-eitje.

De oefening

Oefening klaar, beginnen maar. Nog niet goed en wel op weg werden we door Henk onderbroken, sterker nog, we moesten nog beginnen. Een van de trainers moest opslaan, en de andere drie moesten opletten op wat er gebeurde. Goed we gaan er dus voor staan, de bal wordt opgegooide, en een luid "Stop" klonk. Wat was er gebeurd, wat hadden we gezien? Ik heb me zelden zo dom gevoeld, wat had ik gezien? Geen idee.... Gelukkig kwam de uitleg, aan de manier van staan, en opgooien kun je al een en ander aflezen. En dat werd wel een beetje de teneur. Waar ik mijn jongens al regelmatig aanspoor zelf dingen te gaan zien, werd ik nu ook aangespoord om dingen te gaan zien, en het begon mij op een gegeven moment wel wat te duizelen. Het volleybalspel kreeg in een keer meer dimensies. Aan de houding van de passer kun je als serveerder dingen aflezen, en omgekeerd aan de manier van staan en opgooien kun je als passer ook eea aflezen.

Volgend puntje, waar ik ooit leerde dat je als linksachter het linkerbeen voor had staan in de pass, legde Henk ons uit waarom het beter was het rechterbeen voor te zetten. Onnatuurlijk? Ja voor de oudjes op de cursus een lastig iets. Je moest ineens weer gaan nadenken over hoe je de voeten plaatse. Tja, in de afgelopen 20 jaar is er best wel wat veranderd.

Bovenhands spelen

Voor bovenhands spelen gold in grote lijnen wel hetzelfde, ook daar leerde ik ooit dat je "zwakke" been voor staat, dus voor rechtshandigen links, en omgekeerd. Nu heb ik als spelverdeler wel geleerd dat als je strak aan het net staat rechts voor beter is omdat je dan de bal weer wat terughaalt, maar dat waren uitzonderingen. En zo kregen we nog een stuk of wat aanwijzingen en tips, zoals eerder gezegd af en toe duizelde het met wel, en had ik even tijd nodig om alles te verwerken. Maar zoals je mag verwachten, als je rustig de tijd neemt om na te denken sneed hetgeen Henk zei best wel hout.

Samenvattend

Een avond waarin weer veel gebeurde. Mijn oude kennis werd van zijn sokkel gestoten. Vandaag de dag gaat veel anders als in de tijd dat ik zelf nog speelde. Veel stof tot nadenken gekregen. Gelukkig ook veel plezier gehad met elkaar, en dat is natuurlijk ook belangrijk. Ook deze drie uur zijn om gevlogen, en een nieuwe wereld is open gegaan. De vt2-training is wat mij betreft een inspirerend gebeuren, waar ik ook vanavond weer nieuwe inzichten heb opgedaan.

Hoe ga ik de jongens donderdag vertellen dat ik het ze nu al anderhalf jaar anders heb aangeleerd dan tegenwoordig gangbaar is?